Klooster en catacomben van de Capucijnen

Klooster en catacomben van de Capucijnen

Piazza Cappuccini. (Open kaart)

Omschrijving

De Capucijnencatacomben zijn een ondergrondse begraafplaats met ongeveer achtduizend gemummificeerde lichamen, in de kelders van het klooster van de capucijnen in Palermo. Ze zijn indrukwekkend, op hun eigen manier ontroerend, en sinds de tijd van de Grand Tour een vaste halte voor veel reizigers. De naam bedriegt echter: het zijn geen echte catacomben, maar een begraafplaats.

In de gotische gangen met kruisgewelven staan of liggen de mummies, tot in de puntjes gekleed. Ze zijn verdeeld naar geslacht en maatschappelijke klasse: prelaten, kooplieden en burgers in hun zondagse kleren, officieren in gala-uniform, jonge vrouwen die voor hun huwelijk stierven, in bruidsjurk.

Hele gezinnen staan op hoge planken, beschermd door dunne hekjes alsof ze over een balkon leunen. Ook de broeders zelf zijn er: de eerste die hier werd begraven was broeder Silvestro da Gubbio, op 16 oktober 1599, en zijn lichaam is het eerste links na de ingang.

De beroemdste is Rosalia Lombardo, de “Schone Slaapster”. Ze werd in 1918 geboren en stierf in 1920, twee jaar oud, aan een longontsteking. Haar vader, gebroken door verdriet, liet haar balsemen door professor Alfredo Salafia, en nu rust ze in een kist van staal en glas die met stikstof is gevuld. Het lijkt alsof ze slaapt.

Zijn formule bleef een geheim tot 2009, toen de aantekeningen van Salafia werden bestudeerd: formaline, alcohol, glycerine, salicylzuur en zinkzouten. Een röntgenfoto toonde aan dat het lichaam ook van binnen intact is.

Bewaard worden kostte geld, daarom behoort het merendeel van de mummies tot de hogere standen. De methode was niet voor gevoelige magen: nadat de inwendige organen waren verwijderd, liet men het lichaam ongeveer een jaar uitlekken, waarna het met azijn werd gewassen, met stro werd gevuld en in zijn eigen kleren werd gestoken.

Andere methoden, vooral gebruikt in tijden van epidemieën, bestonden uit een bad van arsenicum of kalkwater. Zo werd in 1844 de boer Antonino Prestigiacomo gebalsemd, een van de bekendste mummies: hij was vijftig jaar.

Halverwege de negentiende eeuw verboden nieuwe gezondheidsregels begrafenissen in kerken en kelders, en naast de kerk ontstond de begraafplaats van de capucijnen. Een van de laatsten die in de crypte werden toegelaten was juist de kleine Rosalia.

Niet missen
• De Schone Slaapster.
• De gotische gangen.
• Het grafmonument van Giuseppe Grimau uit 1755.

Wist je dat?
• De lichamen zijn nooit geïnventariseerd: het getal van achtduizend is een schatting.
• Onder de beroemde reizigers die ze bezochten was ook de schrijver Guy de Maupassant.