- Powrót
- Co zobaczyć
- Kościół San Cataldo
Opis
Chiesa di San Cataldo to kościół sycylijskiego miasta Palermo, przy centralnym placu Piazza Bellini. Jest godnym uwagi przykładem architektury arabsko - normańskiej, która rozkwitła na Sycylii pod dominacją wyspy na Normanach. Kościół jest załączony do kościoła Santa Maria dell'Ammiraglio.
Założony około 1160 roku przez admirała Majone di Bari, w XVIII wieku kościół był wykorzystywany jako poczta. W XIX wieku został odrestaurowany i przywrócony do formy bardziej podobnej do oryginalnego średniowiecznego gmachu.
Ma prostokątny plan ze ślepymi łukami, częściowo zajęty przez okna. Sufit ma trzy cechy: czerwone, wypukłe kopuły (kubole) i arabskie merlony. Kościół stanowi typowy przykład architektury arabsko - normańskiej, która jest unikalna na Sycylii.
Plan kościoła ukazuje upodobanie Normanów do prostych i surowych form wywodzących się z ich formacji wojskowej. Co więcej, budynek pokazuje, jak międzynarodowy był ówczesny język architektury normańskiej, ponieważ słownictwo, które oznacza części kościoła, takie jak dzwonnica, może być śledzone w budynkach koalicyjnych, takich jak katedra Laon i Abbaye aux Dames w Caen, zarówno w północnej Francji, jak iw katedrze Durham w Anglii. W tym samym czasie kościół wykazuje cechy wspólne dla architektury islamskiej i bizantyjskiej, takie jak preferencje dla form sześciennych, ślepe łuki, które artykułują zewnętrzne ściany kościoła i typowe kuliste czerwone kopuły na dachu.
Wnętrze ma nawę z dwoma nawami. Nagie mury stykają się z kolumnami ze spoli z arkadami w stylu bizantyjskim. Chodnik jest oryginalny i ma wspaniałą dekorację mozaikową. Oryginalny jest również główny ołtarz.
Można zobaczyć stary mur miejski biegnący pod kościołem.
Założony około 1160 roku przez admirała Majone di Bari, w XVIII wieku kościół był wykorzystywany jako poczta. W XIX wieku został odrestaurowany i przywrócony do formy bardziej podobnej do oryginalnego średniowiecznego gmachu.
Ma prostokątny plan ze ślepymi łukami, częściowo zajęty przez okna. Sufit ma trzy cechy: czerwone, wypukłe kopuły (kubole) i arabskie merlony. Kościół stanowi typowy przykład architektury arabsko - normańskiej, która jest unikalna na Sycylii.
Plan kościoła ukazuje upodobanie Normanów do prostych i surowych form wywodzących się z ich formacji wojskowej. Co więcej, budynek pokazuje, jak międzynarodowy był ówczesny język architektury normańskiej, ponieważ słownictwo, które oznacza części kościoła, takie jak dzwonnica, może być śledzone w budynkach koalicyjnych, takich jak katedra Laon i Abbaye aux Dames w Caen, zarówno w północnej Francji, jak iw katedrze Durham w Anglii. W tym samym czasie kościół wykazuje cechy wspólne dla architektury islamskiej i bizantyjskiej, takie jak preferencje dla form sześciennych, ślepe łuki, które artykułują zewnętrzne ściany kościoła i typowe kuliste czerwone kopuły na dachu.
Wnętrze ma nawę z dwoma nawami. Nagie mury stykają się z kolumnami ze spoli z arkadami w stylu bizantyjskim. Chodnik jest oryginalny i ma wspaniałą dekorację mozaikową. Oryginalny jest również główny ołtarz.
Można zobaczyć stary mur miejski biegnący pod kościołem.