Opis
Kościół św. Dominika (Chiesa di San Domenico) to po katedrze drugi pod względem rangi kościół Palermo, w dzielnicy La Loggia. Od 1853 roku jest panteonem zasłużonych Sycylijczyków: spoczywają tu między innymi Giovanni Falcone i autor „Lamparta”.
Barokowa fasada z dwiema wysokimi dzwonnicami, dwunastoma kolumnami ustawionymi parami i stiukowymi posągami papieży i świętych wychodzi na plac o tej samej nazwie. Posągi wykonali Giacomo Serpotta i jego bratanek Giovanni Maria Serpotta.
Wewnątrz znajdują się trzy surowe nawy z kamienia z Billiemi, po osiem kolumn z każdej strony. Koniecznie zobacz grób Giovanniego Falcone, przeniesiony tu w 2015 roku, oraz grób Giuseppego Tomasiego di Lampedusa, który trafił tu w 2024 roku.
W lewym ramieniu transeptu stoi Madonna Różańcowa Vincenza da Pavia, obraz na desce z 1540 roku, przedstawiający wręczenie różańca św. Dominikowi, z klęczącymi fundatorami. Wśród nagrobków wyróżniają się rzeźby Antonella Gaginiego.
Z lewej nawy przechodzi się do krużganka, którego kolumny i arkady sięgają pierwszych budowli z XIII wieku. Na ścianach widać świętych dominikańskich oraz sceny z Apokalipsy i Sądu Ostatecznego.
Pochowani są tu także Francesco Crispi, poeta Giovanni Meli, malarz Pietro Novelli, badacz tradycji ludowych Giuseppe Pitrè i Michele Amari, który badał arabską Sycylię.
Pierwsi dominikanie przybyli do Palermo w 1217 roku, jeszcze za życia św. Dominika. Obecny budynek pochodzi z XVII wieku: od 1640 roku odbudowywał go Andrea Cirrincione, a fasada powstała w 1726 roku.
25 marca 1848 roku, w samym środku rewolucji sycylijskiej, właśnie w tym kościele zainaugurowano nowy parlament Królestwa Sycylii. Wśród ministrów pierwszego rządu był Francesco Crispi, późniejszy pierwszy premier zjednoczonych Włoch.
W 1992 roku odbył się tu pogrzeb Falcone, jego żony Franceski Morvillo i funkcjonariuszy ochrony. Na placu wznosi się kolumna Niepokalanej: co roku 8 grudnia strażacy składają bukiet kwiatów u stóp Madonny.
Barokowa fasada z dwiema wysokimi dzwonnicami, dwunastoma kolumnami ustawionymi parami i stiukowymi posągami papieży i świętych wychodzi na plac o tej samej nazwie. Posągi wykonali Giacomo Serpotta i jego bratanek Giovanni Maria Serpotta.
Wewnątrz znajdują się trzy surowe nawy z kamienia z Billiemi, po osiem kolumn z każdej strony. Koniecznie zobacz grób Giovanniego Falcone, przeniesiony tu w 2015 roku, oraz grób Giuseppego Tomasiego di Lampedusa, który trafił tu w 2024 roku.
W lewym ramieniu transeptu stoi Madonna Różańcowa Vincenza da Pavia, obraz na desce z 1540 roku, przedstawiający wręczenie różańca św. Dominikowi, z klęczącymi fundatorami. Wśród nagrobków wyróżniają się rzeźby Antonella Gaginiego.
Z lewej nawy przechodzi się do krużganka, którego kolumny i arkady sięgają pierwszych budowli z XIII wieku. Na ścianach widać świętych dominikańskich oraz sceny z Apokalipsy i Sądu Ostatecznego.
Pochowani są tu także Francesco Crispi, poeta Giovanni Meli, malarz Pietro Novelli, badacz tradycji ludowych Giuseppe Pitrè i Michele Amari, który badał arabską Sycylię.
Pierwsi dominikanie przybyli do Palermo w 1217 roku, jeszcze za życia św. Dominika. Obecny budynek pochodzi z XVII wieku: od 1640 roku odbudowywał go Andrea Cirrincione, a fasada powstała w 1726 roku.
25 marca 1848 roku, w samym środku rewolucji sycylijskiej, właśnie w tym kościele zainaugurowano nowy parlament Królestwa Sycylii. Wśród ministrów pierwszego rządu był Francesco Crispi, późniejszy pierwszy premier zjednoczonych Włoch.
W 1992 roku odbył się tu pogrzeb Falcone, jego żony Franceski Morvillo i funkcjonariuszy ochrony. Na placu wznosi się kolumna Niepokalanej: co roku 8 grudnia strażacy składają bukiet kwiatów u stóp Madonny.