- Powrót
- Co zobaczyć
- Kościół San...
Opis
San Giovanni degli Eremiti (Św. Jan Pustelników) to kościół w Palermo, w południowych Włoszech, w pobliżu Palazzo dei Normanni.
Początki kościoła sięgają VI wieku. Później, po islamskim podboju Sycylii, został przekształcony w meczet. Po ustanowieniu normańskiej dominacji w południowych Włoszech, został zwrócony chrześcijanom przez Rogera II z Sycylii, który około 1136 r. Powierzył go benedyktyńskim mnichom z Saint William of Vercelli.
Kościół został gruntownie zmodyfikowany w ciągu następnych stuleci. Odnowiona około 1880 r. Próbowała przywrócić jej pierwotny średniowieczny wygląd.
Kościół wyróżnia się wspaniałymi czerwonymi kopułami, które wyraźnie wskazują na utrzymywanie się wpływów arabskich na Sycylii w czasie jego odbudowy w XII wieku, kultury arabsko-normańskiej. W swoim „Dzienniku bezczynnej kobiety na Sycylii” F. Elliot opisał ją jako „… całkowicie orientalną… pasowałaby dobrze w Bagdadzie lub Damaszku”. Jednak czerwony kolor kopuł nie jest oryginalny, ponieważ zostały one przywrócone w obecnym stanie pod koniec XIX wieku przez architekta, który znalazł kawałki czerwonego tynku na kopułach i dlatego postanowił pomalować wszystkie kopuły na czerwono.
Kościół leży z boku na kwadratowej konstrukcji, która była prawdopodobnie byłym meczetem. Kościół jest na planie krzyża łacińskiego z nawą i dwoma nawami i trzema absydami. Każda z kwadratowych rozpiętości jest zwieńczona kopułą. Prezbiterium, zakończone niszą, ma również kopułę.
Klasztor, wzbogacony o luksusowy ogród, jest najlepiej zachowaną częścią starożytnego klasztoru. Charakteryzuje się małymi podwójnymi kolumnami z kapitelami zdobionymi motywami roślinnymi, które wspierają ostrołukowe łuki. Obejmuje również arabską cysternę.
Początki kościoła sięgają VI wieku. Później, po islamskim podboju Sycylii, został przekształcony w meczet. Po ustanowieniu normańskiej dominacji w południowych Włoszech, został zwrócony chrześcijanom przez Rogera II z Sycylii, który około 1136 r. Powierzył go benedyktyńskim mnichom z Saint William of Vercelli.
Kościół został gruntownie zmodyfikowany w ciągu następnych stuleci. Odnowiona około 1880 r. Próbowała przywrócić jej pierwotny średniowieczny wygląd.
Kościół wyróżnia się wspaniałymi czerwonymi kopułami, które wyraźnie wskazują na utrzymywanie się wpływów arabskich na Sycylii w czasie jego odbudowy w XII wieku, kultury arabsko-normańskiej. W swoim „Dzienniku bezczynnej kobiety na Sycylii” F. Elliot opisał ją jako „… całkowicie orientalną… pasowałaby dobrze w Bagdadzie lub Damaszku”. Jednak czerwony kolor kopuł nie jest oryginalny, ponieważ zostały one przywrócone w obecnym stanie pod koniec XIX wieku przez architekta, który znalazł kawałki czerwonego tynku na kopułach i dlatego postanowił pomalować wszystkie kopuły na czerwono.
Kościół leży z boku na kwadratowej konstrukcji, która była prawdopodobnie byłym meczetem. Kościół jest na planie krzyża łacińskiego z nawą i dwoma nawami i trzema absydami. Każda z kwadratowych rozpiętości jest zwieńczona kopułą. Prezbiterium, zakończone niszą, ma również kopułę.
Klasztor, wzbogacony o luksusowy ogród, jest najlepiej zachowaną częścią starożytnego klasztoru. Charakteryzuje się małymi podwójnymi kolumnami z kapitelami zdobionymi motywami roślinnymi, które wspierają ostrołukowe łuki. Obejmuje również arabską cysternę.