Opis
Kościół San Giuseppe dei Teatini to wielka barokowa budowla przy Quattro Canti, w centrum Palermo: jedną stroną wychodzi na via Vittorio Emanuele, drugą na via Maqueda. W środku kolorowe marmury, złocone stiuki i freski czynią z niego jeden z najbardziej teatralnych kościołów miasta.
Z zewnątrz ma dwa oblicza. Od via Vittorio Emanuele jest neoklasyczny portal z posągiem św. Józefa i herbem Stolarzy, ukoronowanym toporem. Bok od via Maqueda ma bardzo wysokie pilastry, łuki przyporowe i dzwonnicę, która pozostała niska.
Wnętrze ma plan krzyża łacińskiego, z 34 kolumnami w większości z jednego bloku szarego marmuru z Monte Billiemi i kapitelami korynckimi. Na sklepieniu złocone stiuki Paola Corso wg projektów Giacoma Amato i freski Filippa Tancrediego z życia św. Kajetana.
Kopuła, od zewnątrz pokryta majoliką, jest ozdobiona freskiem Guglielma Borremansa: „Upadek zbuntowanych aniołów” z 1724 roku. Pod nią dwunastu apostołów namalowanych przez Antonia Manno w pendentywach.
W lewym transepcie Cappella di San Gaetano to barokowa machina z czterech kolumn z czerwonego marmuru (1668), z płótnem Pietra Novellego przedstawiającym świętego wziętego do nieba. W kaplicy św. Andrzeja Avellina jest płótno Sebastiana Conci.
Nie przegap też dwóch kropielnic niesionych przez anioły, przy wejściu, dłuta Ignazia Marabittiego. I krypty z wodą gruntową, którą wielu uważa za cudowną: dziś płynie do niewielkiej fontanny w prawej nawie.
Nazwa pobliskiej ulicy opowiada o wypadku. Podczas transportu z kamieniołomów Monte Billiemi jedna z ogromnych kolumn pękła i dlatego nazywa się ją „via Colonna Rotta”.
Teatyni przybyli z Neapolu około 1600 roku. W 1602 otrzymali kościół San Giuseppe dei Falegnami, pod warunkiem zbudowania kaplicy dla cechu. Prace nad obecnym kościołem ruszyły w 1612 roku, a otwarto go w 1632.
Rok 1943 przyniósł bomby. Środkowe sklepienie odbudowano wraz z freskami, posiłkując się fotografiami: prace zakończono między 1950 a 1954 rokiem.
Z zewnątrz ma dwa oblicza. Od via Vittorio Emanuele jest neoklasyczny portal z posągiem św. Józefa i herbem Stolarzy, ukoronowanym toporem. Bok od via Maqueda ma bardzo wysokie pilastry, łuki przyporowe i dzwonnicę, która pozostała niska.
Wnętrze ma plan krzyża łacińskiego, z 34 kolumnami w większości z jednego bloku szarego marmuru z Monte Billiemi i kapitelami korynckimi. Na sklepieniu złocone stiuki Paola Corso wg projektów Giacoma Amato i freski Filippa Tancrediego z życia św. Kajetana.
Kopuła, od zewnątrz pokryta majoliką, jest ozdobiona freskiem Guglielma Borremansa: „Upadek zbuntowanych aniołów” z 1724 roku. Pod nią dwunastu apostołów namalowanych przez Antonia Manno w pendentywach.
W lewym transepcie Cappella di San Gaetano to barokowa machina z czterech kolumn z czerwonego marmuru (1668), z płótnem Pietra Novellego przedstawiającym świętego wziętego do nieba. W kaplicy św. Andrzeja Avellina jest płótno Sebastiana Conci.
Nie przegap też dwóch kropielnic niesionych przez anioły, przy wejściu, dłuta Ignazia Marabittiego. I krypty z wodą gruntową, którą wielu uważa za cudowną: dziś płynie do niewielkiej fontanny w prawej nawie.
Nazwa pobliskiej ulicy opowiada o wypadku. Podczas transportu z kamieniołomów Monte Billiemi jedna z ogromnych kolumn pękła i dlatego nazywa się ją „via Colonna Rotta”.
Teatyni przybyli z Neapolu około 1600 roku. W 1602 otrzymali kościół San Giuseppe dei Falegnami, pod warunkiem zbudowania kaplicy dla cechu. Prace nad obecnym kościołem ruszyły w 1612 roku, a otwarto go w 1632.
Rok 1943 przyniósł bomby. Środkowe sklepienie odbudowano wraz z freskami, posiłkując się fotografiami: prace zakończono między 1950 a 1954 rokiem.