Opis
Kościół Santa Teresa alla Kalsa to barokowy kościół przy Piazza Kalsa w Palermo. Jego pełna nazwa to kościół Świętych Anny i Teresy z Ávili, a fasada jest małym spektaklem kolumn i nisz.
Fasada, dwukondygnacyjna, to gra kolumn, które coraz bardziej wysuwają się ku środkowi, jakby wychodziły na spotkanie placu. Nad portalem dwaj chłopcy trzymają tondo ze Świętą Rodziną, dzieło Cristofora Milantiego.
Wyżej, w środkowej niszy, stoją dwie patronki, święta Anna i święta Teresa z Ávili. Architektem był palermitańczyk Giacomo Amato, który zaprojektował także posadzkę z polichromowanych marmurów.
Wnętrze ma jedną nawę, pokrytą stiukami rodziny Serpotta. Po bokach ołtarza głównego dwa stiukowe posągi Giacoma Serpotty, a może Procopia, przedstawiają patronki: święta Teresa trzyma w ręku pióro i księgę.
Cappella del Crocifisso ma polichromowanego drewnianego Chrystusa z krzyżem obłożonym jaspisem, a za nim Ukrzyżowanie z płaczącymi postaciami z marmuru karraryjskiego, wyrzeźbionymi przez Ignazia Marabittiego w latach 1781–1783.
Ołtarz główny jest wyłożony agatami, ametystami i lapis lazuli, z tabernakulum ozdobionym ametystami. Pochodzi z kościoła Madonna delle Raccomandate, zburzonego w 1924 roku.
Najsłynniejszym obrazem jest Ekstaza świętej Teresy (Transwerberacja serca) Guglielma Borremansa z 1722 roku, uważana za jedno z jego arcydzieł.
Narodziny tego kościoła nie były spokojne: spory, złośliwości i wzajemne weta z innymi klasztorami naznaczyły założenie w 1628 roku klasztoru karmelitanek bosych. Książę Montalto i księżna Paceco go wspierali, papież Urban VIII wydał zgodę.
Prace nad obecnym kościołem ruszyły w 1686 roku, a poświęcenie nastąpiło w 1706 roku, według projektu Giacoma Amato. Zakonnice opuściły klasztor w 1866 roku, po ustawach kasacyjnych, a od 1947 roku kościół należy do karmelitów bosych.
Fasada, dwukondygnacyjna, to gra kolumn, które coraz bardziej wysuwają się ku środkowi, jakby wychodziły na spotkanie placu. Nad portalem dwaj chłopcy trzymają tondo ze Świętą Rodziną, dzieło Cristofora Milantiego.
Wyżej, w środkowej niszy, stoją dwie patronki, święta Anna i święta Teresa z Ávili. Architektem był palermitańczyk Giacomo Amato, który zaprojektował także posadzkę z polichromowanych marmurów.
Wnętrze ma jedną nawę, pokrytą stiukami rodziny Serpotta. Po bokach ołtarza głównego dwa stiukowe posągi Giacoma Serpotty, a może Procopia, przedstawiają patronki: święta Teresa trzyma w ręku pióro i księgę.
Cappella del Crocifisso ma polichromowanego drewnianego Chrystusa z krzyżem obłożonym jaspisem, a za nim Ukrzyżowanie z płaczącymi postaciami z marmuru karraryjskiego, wyrzeźbionymi przez Ignazia Marabittiego w latach 1781–1783.
Ołtarz główny jest wyłożony agatami, ametystami i lapis lazuli, z tabernakulum ozdobionym ametystami. Pochodzi z kościoła Madonna delle Raccomandate, zburzonego w 1924 roku.
Najsłynniejszym obrazem jest Ekstaza świętej Teresy (Transwerberacja serca) Guglielma Borremansa z 1722 roku, uważana za jedno z jego arcydzieł.
Narodziny tego kościoła nie były spokojne: spory, złośliwości i wzajemne weta z innymi klasztorami naznaczyły założenie w 1628 roku klasztoru karmelitanek bosych. Książę Montalto i księżna Paceco go wspierali, papież Urban VIII wydał zgodę.
Prace nad obecnym kościołem ruszyły w 1686 roku, a poświęcenie nastąpiło w 1706 roku, według projektu Giacoma Amato. Zakonnice opuściły klasztor w 1866 roku, po ustawach kasacyjnych, a od 1947 roku kościół należy do karmelitów bosych.