Opis
Galeria Regionalna Sycylii to wielka pinakoteka Palermo: zgromadzono w niej sztukę wyspy od XII do XVII wieku, z arcydziełami Antonella da Messina, rzeźbiarzy takich jak Laurana i Gaginiowie oraz artystów spoza Sycylii, od Flamandów po van Dycka. Mieści się w piętnastowiecznym Palazzo Abatellis, w dzielnicy Kalsa.
Śmierć nadjeżdża na szkieletowym koniu, wpada do ogrodu i wypuszcza strzały w młodych ludzi i damy. U jej stóp leżą już papieże i cesarze. Oszczędza tylko nędzarzy, którzy ją przyzywają, niemal na szyderstwo. To Triumf Śmierci, wielki fresk nieznanego autora, z około 1445 roku, w dawnej kaplicy, oświetlony z góry.
Na pierwszym piętrze przechodzi się przez Salę Krzyży z wielkimi malowanymi krucyfiksami i obok Ostatniej Wieczerzy Katalończyka Jaume Serry.
A jednak Triumf nie jest dziełem najważniejszym: palma pierwszeństwa należy do Zwiastowania Antonella da Messina, w poświęconej mu sali. Dziewica jest uchwycona w chwili zwiastowania: anioł stoi przed nią, ale pozostaje niewidoczny. Zostaje gest dłoni, płaszcz i magnetyczne spojrzenie. Uważa się je za ikonę włoskiego renesansu.
Na parterze stoi popiersie Eleonory Aragońskiej, wyrzeźbione przez Francesca Laurana w XV wieku, o czystych formach i pełnej bryle. Wokół są drewniane rzeźby z XII wieku, rzeźby Gaginich, w tym Madonna Karmiąca Domenica, i majoliki z metalicznym połyskiem. W salach flamandzkich lśni Tryptyk Malvagna Jana Gossaerta, drobiazgowy jak miniatura.
W ostatniej części dochodzi się do XVII wieku. Z Anthonisa van Dycka są Święta Rozalia ukoronowana przez aniołów i Madonna Różańcowa. Van Dyck przebywał w Palermo w straszliwych dniach dżumy w 1624 roku i zaproponował nowy wizerunek świętej, który wpłynął na późniejszych artystów, jak Pietro Novelli.
Obok są Mattia Preti, Luca Giordano, Ribera i Francuz Simon Vouet. Zielone sale kończy Złota Kula, wielka siedemnastowieczna monstrancja ze złota, złoconego srebra, emalii i diamentów, pochodząca od ojców filipinów z Olivelli.
Wiele dzieł dotarło tu dwiema drogami. Jedną jest pinakoteka uniwersytecka, przekazana potem muzeum archeologicznemu, drugą dobra kościołów i klasztorów skasowanych w 1866 roku. Od 1954 roku są w Palazzo Abatellis, z aranżacją Carla Scarpy, uważaną za arcydzieło muzealnictwa XX wieku.
Koniecznie zobacz
• Triumf Śmierci.
• Zwiastowanie Antonella da Messina.
• Popiersie Eleonory Aragońskiej.
• Tryptyk Malvagna.
• Złotą Kulę.
Czy wiesz, że…?
• Triumf Śmierci pochodzi z Palazzo Sclafani.
• Po II wojnie światowej pałac, zbombardowany w 1943 roku, odbudowano właśnie po to, by pomieścił galerię.
Śmierć nadjeżdża na szkieletowym koniu, wpada do ogrodu i wypuszcza strzały w młodych ludzi i damy. U jej stóp leżą już papieże i cesarze. Oszczędza tylko nędzarzy, którzy ją przyzywają, niemal na szyderstwo. To Triumf Śmierci, wielki fresk nieznanego autora, z około 1445 roku, w dawnej kaplicy, oświetlony z góry.
Na pierwszym piętrze przechodzi się przez Salę Krzyży z wielkimi malowanymi krucyfiksami i obok Ostatniej Wieczerzy Katalończyka Jaume Serry.
A jednak Triumf nie jest dziełem najważniejszym: palma pierwszeństwa należy do Zwiastowania Antonella da Messina, w poświęconej mu sali. Dziewica jest uchwycona w chwili zwiastowania: anioł stoi przed nią, ale pozostaje niewidoczny. Zostaje gest dłoni, płaszcz i magnetyczne spojrzenie. Uważa się je za ikonę włoskiego renesansu.
Na parterze stoi popiersie Eleonory Aragońskiej, wyrzeźbione przez Francesca Laurana w XV wieku, o czystych formach i pełnej bryle. Wokół są drewniane rzeźby z XII wieku, rzeźby Gaginich, w tym Madonna Karmiąca Domenica, i majoliki z metalicznym połyskiem. W salach flamandzkich lśni Tryptyk Malvagna Jana Gossaerta, drobiazgowy jak miniatura.
W ostatniej części dochodzi się do XVII wieku. Z Anthonisa van Dycka są Święta Rozalia ukoronowana przez aniołów i Madonna Różańcowa. Van Dyck przebywał w Palermo w straszliwych dniach dżumy w 1624 roku i zaproponował nowy wizerunek świętej, który wpłynął na późniejszych artystów, jak Pietro Novelli.
Obok są Mattia Preti, Luca Giordano, Ribera i Francuz Simon Vouet. Zielone sale kończy Złota Kula, wielka siedemnastowieczna monstrancja ze złota, złoconego srebra, emalii i diamentów, pochodząca od ojców filipinów z Olivelli.
Wiele dzieł dotarło tu dwiema drogami. Jedną jest pinakoteka uniwersytecka, przekazana potem muzeum archeologicznemu, drugą dobra kościołów i klasztorów skasowanych w 1866 roku. Od 1954 roku są w Palazzo Abatellis, z aranżacją Carla Scarpy, uważaną za arcydzieło muzealnictwa XX wieku.
Koniecznie zobacz
• Triumf Śmierci.
• Zwiastowanie Antonella da Messina.
• Popiersie Eleonory Aragońskiej.
• Tryptyk Malvagna.
• Złotą Kulę.
Czy wiesz, że…?
• Triumf Śmierci pochodzi z Palazzo Sclafani.
• Po II wojnie światowej pałac, zbombardowany w 1943 roku, odbudowano właśnie po to, by pomieścił galerię.