Opis
Palazzo Chiaramonte-Steri, na placu Marina, to jeden z najważniejszych pałaców palermitańskiego XIV wieku: masywna, czworoboczna budowla z wieżami i krenelażem, początkowo rezydencja potężnego rodu, potem pałac królewski, a w końcu siedziba Inkwizycji. Dziś mieści rektorat uniwersytetu.
Zbudował go na początku XIV wieku Manfredi I Chiaramonte, głowa rodziny tak wpływowej, że nawet królowie aragońscy w Palermo zależeli od jej poparcia. Nazwa Steri pochodzi od Hosterium, czyli budowli obronnej.
Od razu zwróć uwagę na fasadę z biforiami i triforiami zdobionymi intarsją z kamienia lawowego: to „styl chiaramontański”, połączenie form normańskich i gotyckich, które istnieje tylko na Sycylii. W środku dziedziniec z intarsjowanym portykiem i loggią.
Największą atrakcją jest Sala Magna, czyli Sala Baronów, z drewnianym sufitem malowanym w latach 1377–1380: turnieje rycerskie, opowieści epickie i romansowe, uwielbienie kobiety. Wierny obraz sycylijskiego społeczeństwa XIV wieku, namalowany przez trzech artystów: Cecco di Naro, Simone da Corleone i Pellegrino Darena.
Na parterze znajdują się więzienia Inkwizycji: podczas renowacji pod tynkiem cel odsłoniły się graffiti, rysunki postaci i wezwania więźniarek oskarżonych o czary oraz kilka rzadkich śladów obecności żydowskiej.
W pałacu przechowywana jest też słynna Vucciria Renata Guttusa. Do kompleksu należy również czternastowieczna kaplica św. Antoniego Opata przy Dogana, którą Chiaramonte zbudowali jako prywatną kaplicę rodzinną.
Potęga Chiaramontów skończyła się w 1392 roku, kiedy król Marcin kazał ściąć Andreę Chiaramonte na placu Marina. Potem pałac był rezydencją królewską, a od 1468 do 1517 roku siedzibą wicekrólów Sycylii.
Od 1600 do 1782 roku mieścił trybunał Inkwizycji. Wicekról Caracciolo, zamykając go, kazał spalić tajne archiwum i narzędzia tortur. Na placu tymczasem odbywały się autodafé, wielkie publiczne uroczystości z trybunami dla władz.
Zbudował go na początku XIV wieku Manfredi I Chiaramonte, głowa rodziny tak wpływowej, że nawet królowie aragońscy w Palermo zależeli od jej poparcia. Nazwa Steri pochodzi od Hosterium, czyli budowli obronnej.
Od razu zwróć uwagę na fasadę z biforiami i triforiami zdobionymi intarsją z kamienia lawowego: to „styl chiaramontański”, połączenie form normańskich i gotyckich, które istnieje tylko na Sycylii. W środku dziedziniec z intarsjowanym portykiem i loggią.
Największą atrakcją jest Sala Magna, czyli Sala Baronów, z drewnianym sufitem malowanym w latach 1377–1380: turnieje rycerskie, opowieści epickie i romansowe, uwielbienie kobiety. Wierny obraz sycylijskiego społeczeństwa XIV wieku, namalowany przez trzech artystów: Cecco di Naro, Simone da Corleone i Pellegrino Darena.
Na parterze znajdują się więzienia Inkwizycji: podczas renowacji pod tynkiem cel odsłoniły się graffiti, rysunki postaci i wezwania więźniarek oskarżonych o czary oraz kilka rzadkich śladów obecności żydowskiej.
W pałacu przechowywana jest też słynna Vucciria Renata Guttusa. Do kompleksu należy również czternastowieczna kaplica św. Antoniego Opata przy Dogana, którą Chiaramonte zbudowali jako prywatną kaplicę rodzinną.
Potęga Chiaramontów skończyła się w 1392 roku, kiedy król Marcin kazał ściąć Andreę Chiaramonte na placu Marina. Potem pałac był rezydencją królewską, a od 1468 do 1517 roku siedzibą wicekrólów Sycylii.
Od 1600 do 1782 roku mieścił trybunał Inkwizycji. Wicekról Caracciolo, zamykając go, kazał spalić tajne archiwum i narzędzia tortur. Na placu tymczasem odbywały się autodafé, wielkie publiczne uroczystości z trybunami dla władz.