Opis
Porta dei Greci to jedna ze starych bram Palermo, na Piazza Kalsa, w sercu dzielnicy, naprzeciw Foro Italico. Dawniej otwierała miasto na port. Dziś jest wbudowana w pałac, ale od strony morza nadal ją rozpoznasz.
Od strony morza brama pokazuje wypukłą boniowaną rustykę, która tworzy mocną grę światła i cienia, oraz kolumny z kapitelami. Na architrawie biegną festony z kwiatów i owoców, z leżącymi postaciami ludzkimi. Strona wewnętrzna jest niemal pozbawiona dekoracji.
Pierwotnie był tu także napis i uzbrojony orzeł, symbol miasta, które zaginęły. Spód łuku ozdobił freskami z wizerunkami świętych Giovanni Fernandez da Navarra, zwany Navarretto.
Brama ma drugie imię, Porta d’Africa, albo Porta Vega. W 1550 roku wicekról Giovanni de Vega wrócił z Tunezji, gdzie walczył z korsarzem Dragutem, i wjechał tędy w triumfie.
Jako łup wojenny przywiózł do Palermo żelazne wrota zdobytego miasta, Mahdii: zamontowano je w 1556 roku. W przeciwieństwie do Porta Nuova, która sławiła zdobycie Tunisu, ta celebrowała wyczyn pod Mahdią.
Projekt odbudowy, w połowie XVI wieku, wykonał inżynier Królestwa Pedro Prado. Senat zaprosił poetę Antonia Veneziano, by uczcił ten czyn wierszem, ale napisu już nie ma.
Historia bramy jest dłuższa. W 1316 roku wraz z Porta Termini oparła się atakom wojsk króla Roberta Andegaweńskiego w wojnach Nieszporów, a w 1325 roku znów tu walczono.
Nazwa pochodzi od pobliskiego kościoła San Nicolò dei Greci i, według niektórych badaczy, od kupców wschodnich, bałkańskich i albańskich, którzy mieszkali przy placu blisko portu.
W 1754 i 1783 roku rozebrano dwa bastiony po bokach, bramę przesunięto w stronę morza, a około 1840 roku zbudowano nad nią Palazzo Forcella De Seta, który ją wchłonął.
Od strony morza brama pokazuje wypukłą boniowaną rustykę, która tworzy mocną grę światła i cienia, oraz kolumny z kapitelami. Na architrawie biegną festony z kwiatów i owoców, z leżącymi postaciami ludzkimi. Strona wewnętrzna jest niemal pozbawiona dekoracji.
Pierwotnie był tu także napis i uzbrojony orzeł, symbol miasta, które zaginęły. Spód łuku ozdobił freskami z wizerunkami świętych Giovanni Fernandez da Navarra, zwany Navarretto.
Brama ma drugie imię, Porta d’Africa, albo Porta Vega. W 1550 roku wicekról Giovanni de Vega wrócił z Tunezji, gdzie walczył z korsarzem Dragutem, i wjechał tędy w triumfie.
Jako łup wojenny przywiózł do Palermo żelazne wrota zdobytego miasta, Mahdii: zamontowano je w 1556 roku. W przeciwieństwie do Porta Nuova, która sławiła zdobycie Tunisu, ta celebrowała wyczyn pod Mahdią.
Projekt odbudowy, w połowie XVI wieku, wykonał inżynier Królestwa Pedro Prado. Senat zaprosił poetę Antonia Veneziano, by uczcił ten czyn wierszem, ale napisu już nie ma.
Historia bramy jest dłuższa. W 1316 roku wraz z Porta Termini oparła się atakom wojsk króla Roberta Andegaweńskiego w wojnach Nieszporów, a w 1325 roku znów tu walczono.
Nazwa pochodzi od pobliskiego kościoła San Nicolò dei Greci i, według niektórych badaczy, od kupców wschodnich, bałkańskich i albańskich, którzy mieszkali przy placu blisko portu.
W 1754 i 1783 roku rozebrano dwa bastiony po bokach, bramę przesunięto w stronę morza, a około 1840 roku zbudowano nad nią Palazzo Forcella De Seta, który ją wchłonął.