Opis
Villa Malfitano, przy via Dante, to neoklasycystyczna willa rodziny Whitaker, angielskich kupców, którzy przybyli do Palermo w XIX wieku. Pałacyk z salonami i kolekcjami sztuki oraz park rzadkich roślin: dom rodziny, która zrobiła majątek na Sycylii, na Marsali i innych interesach.
Giuseppe Whitaker i jego żona Tina Scalia kazali ją zbudować w latach 1885–1889 architektowi Ignazio Greco, na rozległym terenie na równinie Malfitano, biorąc za wzór Villa Favard we Florencji. Willa ma trzy kondygnacje i piwnicę.
Na wysokim parterze mieściły się pomieszczenia reprezentacyjne: sala bilardowa, sala balowa, salon w stylu Ludwika XVI z malowanym klawesynem i Sala Letnia, ozdobiona freskami Ettorego De Maria Berglera, z roślinami i kwiatami tak realistycznymi, że wydają się przedłużeniem ogrodu.
Giuseppe zbierał wszystko podczas swoich podróży, a to kolekcja Whitakerów czyni willę wyjątkową: meble, obrazy, korale, kość słoniowa, porcelana, flamandzkie arrasy z XVI wieku, obrazy Francesca Lojacono i para emaliowanych słoników z pałacu cesarskiego w Pekinie.
Potem park, zaprojektowany przez Emilia Kunzmanna: z jednej strony angielski, z alejkami między asymetrycznymi przestrzeniami, z drugiej włoski, z geometrycznymi i symetrycznymi przestrzeniami wokół willi. Wejście od via Dante zdobi wielka brama z kutego żelaza.
Wśród rzadkich roślin, które przybyły z Tunezji, Sumatry, Australii i Ameryki Południowej, wyróżniają się cztery drzewa pomnikowe: smoczy krzew wysokości około 12 metrów, wielki figowiec magnoliolistny, roślina pochłaniająca dym i gigantyczna juka.
Pasją Giuseppe były ptaki: jego zbiór ponad 12 000 okazów wypełniał prywatne muzeum historii naturalnej w budynku obok willi, które przechowywało kolekcję do 1976 roku.
Córka Delia Whitaker, zmarła w 1971 roku, przekazała willę Fundacji Whitaker, ustanowionej w 1975 roku. To jedna z siedzib reprezentacyjnych Regionu Sycylii.
Giuseppe Whitaker i jego żona Tina Scalia kazali ją zbudować w latach 1885–1889 architektowi Ignazio Greco, na rozległym terenie na równinie Malfitano, biorąc za wzór Villa Favard we Florencji. Willa ma trzy kondygnacje i piwnicę.
Na wysokim parterze mieściły się pomieszczenia reprezentacyjne: sala bilardowa, sala balowa, salon w stylu Ludwika XVI z malowanym klawesynem i Sala Letnia, ozdobiona freskami Ettorego De Maria Berglera, z roślinami i kwiatami tak realistycznymi, że wydają się przedłużeniem ogrodu.
Giuseppe zbierał wszystko podczas swoich podróży, a to kolekcja Whitakerów czyni willę wyjątkową: meble, obrazy, korale, kość słoniowa, porcelana, flamandzkie arrasy z XVI wieku, obrazy Francesca Lojacono i para emaliowanych słoników z pałacu cesarskiego w Pekinie.
Potem park, zaprojektowany przez Emilia Kunzmanna: z jednej strony angielski, z alejkami między asymetrycznymi przestrzeniami, z drugiej włoski, z geometrycznymi i symetrycznymi przestrzeniami wokół willi. Wejście od via Dante zdobi wielka brama z kutego żelaza.
Wśród rzadkich roślin, które przybyły z Tunezji, Sumatry, Australii i Ameryki Południowej, wyróżniają się cztery drzewa pomnikowe: smoczy krzew wysokości około 12 metrów, wielki figowiec magnoliolistny, roślina pochłaniająca dym i gigantyczna juka.
Pasją Giuseppe były ptaki: jego zbiór ponad 12 000 okazów wypełniał prywatne muzeum historii naturalnej w budynku obok willi, które przechowywało kolekcję do 1976 roku.
Córka Delia Whitaker, zmarła w 1971 roku, przekazała willę Fundacji Whitaker, ustanowionej w 1975 roku. To jedna z siedzib reprezentacyjnych Regionu Sycylii.