Omschrijving
De Chiesa di Santa Caterina d'Alessandria, ook wel Santa Caterina delle Donne genoemd, ligt aan piazza Pretoria en piazza Bellini, in het hart van Palermo. Ze maakt deel uit van een veertiende-eeuws Dominicaans klooster en is binnen een van de weelderigste kerken van de Palermitaanse barok.
De kerk, gebouwd tussen 1566 en 1596, heeft één schip met aan elke kant drie kapellen en een transept met koepel. De buitenkant is sober, de verrassing zit binnen: wanden die zonder onderbreking bedekt zijn met marmi mischi, inlegwerk van gekleurd marmer, vergulde stucwerk en fresco's.
Hoog op de koepel schilderde Vito D'Anna in 1751 de Triomf van de Dominicaanse orde. Op het gewelf van het schip staat de Triomf van de heilige Catharina van Filippo Randazzo, met vergulde stucwerk van Procopio Serpotta.
Mis de marmeren inlegwerkjes onderaan de pilasters niet, met bijbelse taferelen als Jona en de walvis of het Offer van Isaak, en het beeld van de heilige Catharina van Antonello Gagini uit 1534, in een kapel van het transept.
Het koor, boven de ingang, laat zien hoe de nonnen leefden: achter de roosters, hoog boven, volgden ze de mis zonder gezien te worden. Het koor, gedragen door twee gedraaide zuilen van rood graniet, heeft fresco's uit 1769.
Het klooster ontstond dankzij de legaten van Benvenuta Mastrangelo en haar moeder en werd na verloop van tijd voorbehouden aan de dochters van de aristocratie. De laatste zusters vertrokken in 2014 en het complex werd omgevormd tot een museum over het kloosterleven, met kloosterhof en refter.
De kloosterhof heeft een vloer van blauwe Napolitaanse majolica uit de achttiende eeuw en een tuin met geurende planten; de refter heeft nog de lange houten tafels op consoles van rood marmer.
En dan de zoetigheid. In 1841 sloot de aartsbisschop de banketbakkerij van de nonnen omdat ze te veel verdienden, in strijd met de regel van armoede. Met die winst had de priorin de marmi mischi onder het koor betaald. Sinds 2017 kun je weer zoetigheid kopen volgens de oude recepten van de Palermitaanse kloosters.
De kerk, gebouwd tussen 1566 en 1596, heeft één schip met aan elke kant drie kapellen en een transept met koepel. De buitenkant is sober, de verrassing zit binnen: wanden die zonder onderbreking bedekt zijn met marmi mischi, inlegwerk van gekleurd marmer, vergulde stucwerk en fresco's.
Hoog op de koepel schilderde Vito D'Anna in 1751 de Triomf van de Dominicaanse orde. Op het gewelf van het schip staat de Triomf van de heilige Catharina van Filippo Randazzo, met vergulde stucwerk van Procopio Serpotta.
Mis de marmeren inlegwerkjes onderaan de pilasters niet, met bijbelse taferelen als Jona en de walvis of het Offer van Isaak, en het beeld van de heilige Catharina van Antonello Gagini uit 1534, in een kapel van het transept.
Het koor, boven de ingang, laat zien hoe de nonnen leefden: achter de roosters, hoog boven, volgden ze de mis zonder gezien te worden. Het koor, gedragen door twee gedraaide zuilen van rood graniet, heeft fresco's uit 1769.
Het klooster ontstond dankzij de legaten van Benvenuta Mastrangelo en haar moeder en werd na verloop van tijd voorbehouden aan de dochters van de aristocratie. De laatste zusters vertrokken in 2014 en het complex werd omgevormd tot een museum over het kloosterleven, met kloosterhof en refter.
De kloosterhof heeft een vloer van blauwe Napolitaanse majolica uit de achttiende eeuw en een tuin met geurende planten; de refter heeft nog de lange houten tafels op consoles van rood marmer.
En dan de zoetigheid. In 1841 sloot de aartsbisschop de banketbakkerij van de nonnen omdat ze te veel verdienden, in strijd met de regel van armoede. Met die winst had de priorin de marmi mischi onder het koor betaald. Sinds 2017 kun je weer zoetigheid kopen volgens de oude recepten van de Palermitaanse kloosters.