Omschrijving
De Fontana Pretoria is de grote fontein op het Piazza Pretoria, in het centrum van Palermo, tegenover het Palazzo Pretorio: een piramide van bekkens, trappen en balustrades, bevolkt door beelden van goden, tritons, nimfen en monsters. De Palermitanen noemen haar de fontein van de schaamte, vanwege de naakte beelden en vooral vanwege wat ze kostte.
De constructie is rond. Een centraal bassin wordt omgeven door vier trappen en een balustrade, en drie bekkens boven elkaar stijgen op tot de top, waar de Genius van Palermo het water uitgiet. In totaal zijn er 37 beelden, 24 dieren- en monsterkoppen aan de wanden en tientallen waterstralen.
In de vier hoeken tonen de bekkens de rivieren van de stad: elk is een grote, op een rots uitgestrekte figuur, met een triton en een nereïde ernaast. Eromheen loopt een kring van goden, hermen en figuren met een onhandig, karikaturaal uiterlijk, door Michelangelo Naccherino in Palermo toegevoegd.
De fontein ontstond in 1554 in Florence, als werk van Francesco Camilliani, voor de tuin van don Luigi di Toledo. Giorgio Vasari noemde haar “een prachtige fontein die in Florence of misschien in heel Italië haar gelijke niet heeft”. Don Luigi, tot over zijn oren in de schulden, verkocht haar aan de senaat van Palermo.
Op 26 mei 1574 kwam ze in de haven aan, gedemonteerd in 644 stukken. Sommige beelden waren beschadigd, andere waren misschien bij de eigenaar gebleven. Om plaats te maken voor de fontein werden verschillende huizen gesloopt. Camillo, de zoon van de beeldhouwer, zette haar weer in elkaar, en veranderde haar daarbij; hij was klaar in 1581.
De bijnaam komt van de kosten: de betaalde bedragen en de uitgaven die bleven stijgen leken iedereen schandalig. In de achttiende eeuw gold de fontein als het beeld van het corrupte stadsbestuur.
Niet iedereen behandelde haar goed. In 1737 kwam er een stevig ijzeren hek bij om de schade te stoppen: men zegt dat de inwoners van Messina de neuzen van veel figuren braken. De Palermitanen antwoordden door twee vingers van de Neptunus van Messina te breken, die sindsdien de horens opsteekt naar zijn stadsgenoten.
In 1998 begon een lange restauratie, die in 2003 klaar was. In 1973 wijdde Poste Italiane er een postzegel van 25 lire aan.
De constructie is rond. Een centraal bassin wordt omgeven door vier trappen en een balustrade, en drie bekkens boven elkaar stijgen op tot de top, waar de Genius van Palermo het water uitgiet. In totaal zijn er 37 beelden, 24 dieren- en monsterkoppen aan de wanden en tientallen waterstralen.
In de vier hoeken tonen de bekkens de rivieren van de stad: elk is een grote, op een rots uitgestrekte figuur, met een triton en een nereïde ernaast. Eromheen loopt een kring van goden, hermen en figuren met een onhandig, karikaturaal uiterlijk, door Michelangelo Naccherino in Palermo toegevoegd.
De fontein ontstond in 1554 in Florence, als werk van Francesco Camilliani, voor de tuin van don Luigi di Toledo. Giorgio Vasari noemde haar “een prachtige fontein die in Florence of misschien in heel Italië haar gelijke niet heeft”. Don Luigi, tot over zijn oren in de schulden, verkocht haar aan de senaat van Palermo.
Op 26 mei 1574 kwam ze in de haven aan, gedemonteerd in 644 stukken. Sommige beelden waren beschadigd, andere waren misschien bij de eigenaar gebleven. Om plaats te maken voor de fontein werden verschillende huizen gesloopt. Camillo, de zoon van de beeldhouwer, zette haar weer in elkaar, en veranderde haar daarbij; hij was klaar in 1581.
De bijnaam komt van de kosten: de betaalde bedragen en de uitgaven die bleven stijgen leken iedereen schandalig. In de achttiende eeuw gold de fontein als het beeld van het corrupte stadsbestuur.
Niet iedereen behandelde haar goed. In 1737 kwam er een stevig ijzeren hek bij om de schade te stoppen: men zegt dat de inwoners van Messina de neuzen van veel figuren braken. De Palermitanen antwoordden door twee vingers van de Neptunus van Messina te breken, die sindsdien de horens opsteekt naar zijn stadsgenoten.
In 1998 begon een lange restauratie, die in 2003 klaar was. In 1973 wijdde Poste Italiane er een postzegel van 25 lire aan.