Opis
Viale della Libertà to wielka, wysadzana drzewami aleja nowoczesnego Palermo: przedłuża via Ruggero Settimo na północ, od piazza Politeama za Giardino Inglese, i jest ulicą wielkich marek oraz tego, co zostało z secesyjnych willi.
Historyczny odcinek, aż do piazza Croci, ma trzy jezdnie: środkową dla samochodów i dwie boczne, oddzielone szerokimi chodnikami. Wśród ocalałych budynków jest Villa Zito z galerią obrazów Fondazione Sicilia; dalej na północ otwiera się Giardino Inglese.
Aleję wytyczył w 1848 roku rewolucyjny rząd Ruggera Settima, na wzór paryskich bulwarów, by połączyć centrum z równiną Piana dei Colli; nazwa oddaje hołd ideałom tamtego roku. Podobno Richard Wagner nazywał ją sycylijskimi Polami Elizejskimi.
Po Wystawie Krajowej z 1891 roku przy alei wyrosły wille, także projektu Ernesta Basilego. Powojenny „sacco” budowlany zburzył wiele z nich: Villę Deliella zrównano z ziemią tego samego popołudnia, w którym rada miejska objęła ją ochroną.
Historyczny odcinek, aż do piazza Croci, ma trzy jezdnie: środkową dla samochodów i dwie boczne, oddzielone szerokimi chodnikami. Wśród ocalałych budynków jest Villa Zito z galerią obrazów Fondazione Sicilia; dalej na północ otwiera się Giardino Inglese.
Aleję wytyczył w 1848 roku rewolucyjny rząd Ruggera Settima, na wzór paryskich bulwarów, by połączyć centrum z równiną Piana dei Colli; nazwa oddaje hołd ideałom tamtego roku. Podobno Richard Wagner nazywał ją sycylijskimi Polami Elizejskimi.
Po Wystawie Krajowej z 1891 roku przy alei wyrosły wille, także projektu Ernesta Basilego. Powojenny „sacco” budowlany zburzył wiele z nich: Villę Deliella zrównano z ziemią tego samego popołudnia, w którym rada miejska objęła ją ochroną.