Omschrijving
De Corso Vittorio Emanuele, voor de Palermitanen nog altijd de Cassaro, is de oudste straat van Palermo: een lange, kaarsrechte straat die van de Porta Nuova, naast het Normandisch Paleis, afdaalt naar de Porta Felice, bijna aan zee.
Onderweg kom je langs de kathedraal, de kerk San Giuseppe dei Teatini en halverwege de Quattro Canti, de kruising met de Via Maqueda vlak bij de Piazza Pretoria. Verderop liggen de San Matteo en de Piazza Marina met de Fontana del Garraffo.
Zes van de negen monumenten van het Arabisch-Normandische Palermo op de UNESCO-lijst staan aan de Cassaro of op een paar stappen ervan. De straat werd door de Feniciërs aangelegd om de haven met de necropolis te verbinden; de naam komt van het Latijnse castrum, misschien via het Arabische al-Qasr, 'vesting'.
De rechte lijn van nu stamt uit de 16e eeuw: vanaf 1567 liet onderkoning García de Toledo de straat rechttrekken en verbreden, en in 1581 verlengde Marcantonio Colonna haar tot aan de stadsmuren, met de Porta Felice als opening naar de zee. Na de eenwording van Italië werd ze naar Victor Emanuel II genoemd, maar de oude naam bleef.
Onderweg kom je langs de kathedraal, de kerk San Giuseppe dei Teatini en halverwege de Quattro Canti, de kruising met de Via Maqueda vlak bij de Piazza Pretoria. Verderop liggen de San Matteo en de Piazza Marina met de Fontana del Garraffo.
Zes van de negen monumenten van het Arabisch-Normandische Palermo op de UNESCO-lijst staan aan de Cassaro of op een paar stappen ervan. De straat werd door de Feniciërs aangelegd om de haven met de necropolis te verbinden; de naam komt van het Latijnse castrum, misschien via het Arabische al-Qasr, 'vesting'.
De rechte lijn van nu stamt uit de 16e eeuw: vanaf 1567 liet onderkoning García de Toledo de straat rechttrekken en verbreden, en in 1581 verlengde Marcantonio Colonna haar tot aan de stadsmuren, met de Porta Felice als opening naar de zee. Na de eenwording van Italië werd ze naar Victor Emanuel II genoemd, maar de oude naam bleef.